Inleiding

In de loop der jaren zijn MIDI-sequencers uitgebreid met allerlei digitale audio-functies. Ook hadden ze eerst vooral als doel een externe synthesizer aan te sturen. Later werden softwarematige synthesizerfuncties toegevoegd. Functioneel zijn de programma’s van de diverse leveranciers steeds meer naar elkaar gegroeid, maar hebben hun eigen specifieke gebruikersgroepen gekregen. Cakewalk SONAR en zijn voorgangers bieden de gebruiker de mogelijkheid om eigen functies toe te voegen. De Cakewalk Application Language (CAL) maakt het mogelijk kleine programma's te schrijven waarmee Cakewalk aangepast kan worden aan je eigen specifieke wensen. Met latere versies van Cakewalk is CAL verder uitgebreid, maar de laatste jaren is het wat onderbelicht gebleven.

Nog steeds vergt het veel tijd en inspanning om een goede MIDI-sequence te maken. CAL biedt interessante mogelijkheden om je productiviteit te vergroten. Veel muziekliefhebbers zijn echter geen programmeur en CAL is geen eenvoudige taal die je zo maar toepast. Op internet zijn echter tal van CAL-programma's te vinden die zo in Cakewalk gebruikt kunnen worden. Ikzelf maak meestal een CAL-programma zodra ik ontdek dat een bepaalde bewerking vaak terugkomt en ik door een programma veel sneller tot een goed resultaat kan komen.

Hier wil ik ingaan op deze programmeertaal en hoe je deze kan toepassen. Ik zal CAL bespreken zoals het bij Cakewalk SONAR kan worden gebruikt. CAL leent zich bij uitstek voor het modificeren van een MIDI-sequence. Je kan hierbij denken aan een triller maken, de sterkte (velocity of Expression) van de noten aanpassen om een natuurlijke aanslag te krijgen, maar ook om de synthesizer instellingen te veranderen. Als een bepaalde standaard edit-functie net niet is wat je nodig hebt, kan je met CAL er één maken die precies doet wat je wilt.

Cakewalk programma's zijn in het algemeen niet zo groot, en naarmate je er handiger in wordt, zal blijken dat je steeds sneller complexere programma's maakt.